1. संहिता-लक्षणं स्वरूपं च
- पाणिनीयाष्टध्यायीया प्रथमोध्यायस्य चतुर्थपादे 'परः सन्निकर्षः संहिता' (१।४।१०९) इत्यनेन सूत्रेण संहितासंज्ञा विधीयते।
- वर्णानाम् अतिशयितः व्यवधानाभावः सन्निकर्षः संहिता इत्युच्यते, यत्र वाग्गतविकल्पः अपि भवति।
- सिद्धान्तकौमुद्यां भट्टोजिदीक्षितमते 'संहितैकपदे नित्यं नित्यं धातुउपसर्गयोः' इत्युक्तम्।
- वाक्ये तु विवक्षाम् अपेक्षते संहिता यत्र वक्तुः स्वतन्त्रता भवति।
2. अच्-सन्धिः (स्वरसन्धिः)
- यणादेशकरणाय 'इको यणचि' (६।१।७७) इति सूत्रम् इको (इ, उ, ऋ, ਡ) स्थाने यण् (य, व, र, ल) आदेशं विधाति अचि परे।
- दीर्घकार्यम् 'अकः सवर्णे दीर्घः' (६।१।१०१) इत्यनेन अकः सवर्णे अचि परे पूर्वपरयोः एकः दीर्घ आदेशः भवति।
- गुणसन्धिः 'आद्गुणः' (६।१।८७) इत्यनेन अ वर्णात् अचि परे पूर्वपरयोः गुणः (अ, ए, ओ) भवति।
- वृद्धिसन्धिः 'वृद्धिरेचि' (६।१।८८) इत्यनेन अ वर्णात् एच् (ए, ऐ, ओ, औ) परे वृद्धिः (आ, ऐ, औ) भवति।
3. हल्-सन्धिः (व्यञ्जनसन्धिः)
- श्चुत्वसन्धिः 'स्तोः श्चुना श्चुः' (८।४।४०) इत्यनेन सकार-तवर्गयोः शकार-चवर्गयोः योगे श्चुत्वं भवति।
- ष्टुत्वसन्धिः 'ष्टुना ष्टुः' (८।४।४१) इत्यनेन सकार-तवर्गयोः षकार-टवर्गयोः योगे ष्टुत्वं भवति।
- जश्त्वसन्धिः 'झलां जशोऽन्ते' (८।२।३९) इत्यनेन पदान्तझल् वर्णानां जश् आदेशः भवति।
- चर्र्वसन्धिः 'खरि च' (८।४।५५) इत्यनेन झल् वर्णानां खर् परे चर आदेशः भवति।
4. विसर्ग-सन्धिः
- विसर्गस्य उत्वं 'ससजुषो रुः' (८।२।६६) तथा 'हशि च' (६।१।११४) इत्यनेन अतो रुः प्लुताप्लुतेभ्यो भूत्वा उ भवति।
- विसर्गस्य रेफकार्यम् 'भोभगोअघोषपूर्वस्य योऽशि' (८।३।१७) इत्यनेन भवतु।
- विसर्गलोपः 'लो शाकल्यस्य' (८।३।१९) इत्यनेन अशि परे विसर्गस्य लोपो वा भवति।
- विसर्गस्य षत्वं 'विसर्जनीयस्य सः' (८।३।३४) इत्यनेन खरे परे भवति।
विशेष व्यवस्था: एङः पदान्ताद् अति (६।१।१०९) - पदान्तात् एङ् (ए, ओ) कारात् अति (ह्रस्व अ) परे पूर्वपरयोः पूर्वरूपम् एकादेशः स्यात्। — अत्र उत्सर्गसूत्रस्य दीर्घस्य बाधनं कृत्वा 'तेऽपि' इति पूर्वरूपम् भवति, यतः पदस्य अन्त्यं एङ् दृश्यते।
विशेष व्यवस्था: वा दान्तयोः (वात्तिकम्) - अवर्णान्तात् उपसर्यात् दान्त इत्यस्य अचः परे अयादेशो वा वक्तव्यः। — वार्तिककृता कात्यायनेन क्वचित् ऐच्छिकरूपसिद्ध्यर्थम् अयम् अपवादः प्रणीतः।
परीक्षा-प्रयोगः: परीक्षायाम् अच् सन्धीनाम् क्रमो मतिस्थीकरणाय अयं श्लोकांशः अतीवोपयोगी।
परीक्षा-प्रयोगः: सकार-तवर्गस्य श्चुत्वे श-च वर्ग आदेशः, ष्टुत्वे च ष-ट वर्ग आदेशः इति द्वयोः भेदमूलकं स्मरणम्।
| तुलनायाः आधारः | यण् सन्धिः | अयादि सन्धिः |
|---|---|---|
| सूत्रम् | इको यणचि (६।१।७७) | एचोऽयवायावः (६।१।७८) |
| पूर्ववर्णः / स्थानिन् | इ, उ, ऋ, ਡ (इक्) | ए, ऐ, ओ, औ (एच्) |
| आदेशः | य, व, र, ल (यण्) | अय, अव, आाय, आव् (अयवायावः) |
| उदाहरणम् | यदि + अपि = यद्यपि | ने + अनम् = नयनम् |
- 'परः सन्निकर्षः संहिता' (१।४।१०९) इति सूत्रं संहितासंज्ञां विधाति, न तु सन्धिकार्यम्।
- गो + आग्रम् = गवाग्रम् अत्र 'एङः पदान्ताद् अति' इति पूर्वरूपसन्धिः न भवति, अपितु 'एचोऽयवायावः' इति अयादिः एव भवति (अवादेशः)।
- 'हलि सर्वेषाम्' (८।३।२२) इत्यनेन विसर्गस्य लोपः हलि परे वैकल्पिको भवति।
- 'वा पदसान्तस्य' (८।४।५९) इति सूत्रेण पदान्तझलां चर्र्वं वा भवति (विकल्पेन)।
- प्रगृह्यसंज्ञाविधायकं प्रमुखं सूत्रं 'ईदूदौ द्विवचनं प्रगृह्यम्' (१।१।११) अस्ति, यत्र सन्धिः निषिध्यते।